پایه اخلاق نمازگزاران

اخلاق پایه ای دارد، همان طور که «اول الدین معرفته»: « خداشناسی سنگ اول دین است» همچنین خداشناسی سنگ اول آدمیت است و انسانیت و آدمیت و اخلاق بدون شناختن خدا، معنایی ندارد و بعد از معرفت به خدا تنها راهی که انسان می تواند به خدا نزدیک شود از طریق نماز است ،نمازگزار باید تمام فضایل اخلاقی را در خود جمع کند. تاریخ نشان داد که تمام فضایل اخلاقی در نمازگزاران واقعی جمع شده بود، ائمه اطهار علیهم السلام و علماء و مؤمنین را مشاهده نمودیم . اگر دیده شد در نمازگزار اخلاق کمرنگ است ، چون که نمازش کمرنگ بود . کسی که نماز محبوب و دوست او بود، قطعاً اخلاق شایسته و محبوب او می شود.
پس اگر در جامعه ای خداشناسی و دین و نماز نباشد، انضباط و اخلاق نیست. اما الان می بینم که جامعه امروز چقدر جامعه منظبط و منظمی است ، مردمانی هستند با اخلاق و از حقوق و حدود خودشان تجاوز نمی کند. الان ملتهایی در دنیا وجود دارند که در عین این که به امور معنوی پایبند نیستند ، هرگز دروغ نمی گویند، از دزدی و خیانت پرهیز می کنند ، یا از لحاظ آداب اجتماعی نکات اخلاق را رعایت می کنند، ولی پایه دار و همه جانبه نیست و خالی از رنگ الهی می باشد. اگر ریشه یابی کنیم در می یابیم که یا منافع شخصی و اجتماعی و حقوقی در کار است یا تقلیدی است. امکان دارد با آمدن حوادث، اخلاق را زیر پا له ،کنند.
دیدیم که امام حسین علیه السلام در سخت ترین شرایط جنگ تمام فضایل اخلاقی را حفظ نمود، پس اخلاق حقیقی پایه اش معرفت به خدا و دین است.
امید است کسی که نماز می خواند لباس تقوا و لباس اخلاق را بر تن کند، و در همه جا اخلاق نمونه در نماز گزاران مشاهده شود.
اگر بنا است انسان شایسته را معرفی کنند و الگویی برای همه نشان دهند، نمازگزاران واقعی که تمام رذایل اخلاقی را کنار زدند و خود را طاهر نمودند، بهترین الگو هستند.

برچسبها: کتاب عباس عزیزی توبه بداخلاق خوش اخلاق شدن است.......